Bloco Ριζ. Αριστεράς: Συμφωνία των Πρεσπών: Ανάχωμα στον εθνικισμό, ευκαιρία για τα Βαλκάνια

0
62

«Συμφωνία των Πρεσπών»: ανάχωμα στον εθνικισμό, ιστορική ευκαιρία για τα Βαλκάνια

Το τελευταίο χρονικό διάστημα ο δημόσιος διάλογος έχει απασχοληθεί εκ νέου με το «Μακεδονικό» ζήτημα. Οι δεκάδες μαθητικές καταλήψεις σε Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας με αιχμή τους την εναντίωση στην «Συμφωνία των Πρεσπών» και με μια φασίζουσα και εθνικιστική ρητορική να δεσπόζει, απέδειξαν ότι είναι πιο επιτακτική ανάγκη από ποτέ η αντιφασιστική συσπείρωση της νέας γενιάς, έτσι ώστε η δημοκρατία, η λογική και η αλληλεγγύη να υπερνικήσουν τις φωνές του μίσους και του σωβινισμού. Παράλληλα, καθίσταται σαφές ότι στην παρούσα συγκυρία αποτελεί καθήκον του προοδευτικού κόσμου να υπερασπιστεί την «Συμφωνία των Πρεσπών» και την προοπτική υλοποίηση της απέναντι στις ακροδεξιές και συντηρητικές λογικές που θέλουν τους λαούς διχασμένους και τις κοινωνίες αγκυλωμένες σε παρωχημένες εθνικιστικές αντιλήψεις.

Η «Συμφωνία των Πρεσπών», η οποία υπογράφτηκε το Καλοκαίρι του 2018 και βρίσκεται σε διαδικασία επικύρωσης από το Κοινοβούλιο της γειτονικής χώρας, έρχεται να επιλύσει ένα χρόνιο ζήτημα εξωτερικής πολιτικής με μια λογική υπέρβασης της διάκρισης «νικητών και ηττημένων». Η επίλυση του ζητήματος της ονομασίας δύναται να δημιουργήσει τα θεμέλια γειτονικής και ειρηνικής συνύπαρξης των δύο λαών με ταυτόχρονη κατοχύρωση του εθνικού και θρησκευτικού αλληλοσεβασμού. Η βασική άλλωστε αρχή αυτής της συμφωνίας είναι η επικράτηση της ένωσης απέναντι στην διαίρεση και της αλληλεγγύης απέναντι στον απομονωτισμό. Αυτές οι αρχές έχουν μεγαλύτερη σημασία αρκεί κανείς να ανατρέξει στο πρόσφατο παρελθόν συγκρούσεων, διαιρέσεων και αναταραχών στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων. Μια συμφωνία, λοιπόν, που ανοίγει τον δρόμο στον διάλογο, την συνεννόηση και την συνεργασία δεν μπορεί παρά να αποτελέσει θετικό αντί-παράδειγμα στις ζοφερές αυτές ιστορικές μνήμες.

Πριν την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών κι ενώ εντείνονταν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών, το αστικό μπλοκ της αντιπολίτευσης και τα συστημικά ΜΜΕ σε πλήρη σύμπλευση με την ακροδεξιά προσπάθησαν να οικειοποιηθούν τις ανησυχίες ενός μεγάλου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας στρέφοντας το σε συντηρητικές και εθνικιστικές θέσεις. Παρά τα 2 ομολογουμένως μαζικά συλλαλητήρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, η υπογραφή της συμφωνίας η οποία αφενός σεβόταν την αρχή του αυτοπροσδιορισμού αφετέρου κάλυπτε τις εγχώριες ταυτοτικές ευαισθησίες, λειτούργησε ως ανάχωμα στην στροφή της κοινωνικής πλειοψηφίας στην ακροδεξιά.
Μπορεί σε κεντροπολιτικό επίπεδο η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη να ενσωμάτωσε μια φαιδρή εθνολαϊκίστικη λογική αντίστοιχη με αυτή του συντηρητικού VMRO της γειτονικής χώρας, όμως οι πρόσφατες καταλήψεις σχολείων με συνθήματα όπως «η Δημοκρατία πούλησε την Μακεδονία» σε συνδυασμό με μια σειρά περιστατικών φασιστικής ή ρατσιστικής βίας, οφείλουν να λειτουργήσουν ως καμπανάκι του κινδύνου για τις προοδευτικές δυνάμεις της κοινωνίας.

Το προσεχές χρονικό διάστημα η Συμφωνία των Πρεσπών αναμένεται να έρθει προς επικύρωση στο ελληνικό κοινοβούλιο κι επομένως να βρεθεί στο επίκεντρο της πολιτικής και κοινωνικής καθημερινότητας. Μπροστά σε αυτή την μάχη ο καθένας πρέπει να διαλέξει στρατόπεδο. Τα διλήμματα είναι σαφή.

Με την φιλία των λαών ή με τον εθνικό απομονωτισμό και την περιχαράκωση; Με την αλληλεγγύη και τον αλληλοσεβασμό ή με τον εθνικισμό και την Χρυσή Αυγή; Με την λογική και τα επιχειρήματα ή με την πατριδοκαπηλεία και τον εθνολαϊκισμό; Με την πρόοδο ή με την συντήρηση;

LEAVE A REPLY