Ποιος είναι ο ρόλος της αστυνομίας τελικά; – της Αναστασίας Πογιατζή

0
175

 

Οδήγησε ,άραγε, η με τα χρόνια κλιμάκωση του πνευματικού εκφυλισμού του νόμου –πλαισίου για την παγίωση του πανεπιστημιακού ασύλου σε μια διάχυση ανομίας και παραβατικότητας ; Ή ,μήπως, το νομοθέτημα του 1982 ,κατάφερε ,όντως , να εγγυηθεί την προστασία των ακαδημαϊκών ελευθεριών ; Ακαδημαϊκές ελευθερίες, δημοκρατικό πολίτευμα, έννοιες συγκεχυμένες. Με κοντόφθαλμους στόχους ,τις τελευταίες ημέρες ,μαζικά στρεφόμαστε στην πάταξη της εγκληματικής βίας στα πανεπιστήμια , ζητούμε άμεση επέμβαση αστυνομικών αρχών για αποτροπή επιθέσεων από ‘’τραμπούκους τοξικομανείς ‘’ και άνευ επιθυμίας ,τοποθετείται στο προσκήνιο η ερώτηση ‘’Τι εστί αστυνομία ? Μπορεί να μας προστατεύσει ; ‘’ Οι απόψεις ποικίλλουν . Άλλοι κατακεραυνώνουν τις αρχές, άλλοι τις αποθεώνουν. Ο ένας θα σου μιλήσει για τα ΜΑΤ της Υ.Α.Τ και της ΥΜΕΤ που κρυμμένοι κάτω από τις πράσινες και μπλε στολές τους ,ερήμην ανθρωπιάς , δεν διστάζουν να χτυπήσουν ανελέητα τον ‘’κοσμάκη’’ που εξεγείρεται για να οχυρώσει το μέλλον του ,ο άλλος θα σου πει πόσο γρήγορα έδρασε η σήμανση μετά την αριστοτεχνική δράση επίδοξων διαρρηκτών. Άλλος,πάλι, θα αναφερθεί στα ‘’μαγειρέματα’’ πορισμάτων της τροχαίας λόγω βύσματος και άλλος θα σου μιλήσει για τον μείζονος σημασίας ρόλο των αρχών στην πάταξη των ναρκωτικών. Το σίγουρο ,όμως, είναι ένα. Οι απόψεις διίστανται , οι απόψεις μετουσιώνονται, οι απόψεις εναλλάσσονται με το πέρας της καθημερινότητας και την πρόσληψη εμπειριών.

Η ουσιαστική αιτία της προαναφερθείσας κατακεραύνωσης δεν βρίσκεται στον τρόπο της αστυνομικής δράσης,αλλά στον τρόπο με τον οποίο οι διαδοχικές κυβερνήσεις χρησιμοποιούν την αστυνομία ως πρωταρχικό μηχανισμό αντιμετώπισης κοινωνικοπολιτικών ζητημάτων και την προτάσσουν ως ‘’ σιδηρά γροθιά ‘’ του κράτους. Η αστυνομία δεν υφίσταται για να σπρώξει τον πολίτη, αλλά για να σπρώξει τα προβλήματά του ,δεν υφίσταται για να του αφαιρέσει την πίστη του στην ανθρωπιά ,αλλά να την εμφυσήσει, δεν υφίσταται για να τον κάνει εχθρό,αλλά σύμμαχο. Για να γίνει ,όμως ,αυτό , απαιτείται και οι δύο πλευρές να μην προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν από τον συνδετικό τους κρίκο, μια καλύτερη Ελλάδα.

Για να απαντηθεί , λοιπόν,το ανωτέρω ερώτημα ,εάν , δηλαδή , οι αρχές είθισται να μας προστατεύουν,θα πρέπει να αφαιρεθεί το έμβλημα της αστυνομικής στολής από την σκέψη του Έλληνα και να αντικατασταθεί από μια γενική εικόνα του ελληνικού ιδεώδους. Οι αστυνομικοί είναι Έλληνες που οφείλουν σε κρύψουν κάτω από την ασπίδα τους , όπως ακριβώς ο πατέρας το παιδί του. Η Ελλάδα είναι αετός ,που οφείλει να σε κρύψει κάτω από τις φτερούγες του ,προστατεύοντάς σε από επικείμενο λιθοβολισμό . Και η αστυνομία είναι οι φτερούγες. Για να πετάξουμε ως χώρα και να εισπνεύσουμε τον αέρα της ευημερίας,οφείλουμε ως πολίτες να ανασηκώσουμε τα χέρια , να στηρίξουμε τον αετό.Και ο αετός , βέβαια, οφείλει να θέλει να πετάξει.

LEAVE A REPLY