Είσαι νέος; Ανάβαλε τα όνειρα σου για αργότερα! – της Βάσως Αραμπατζή

0
159

Η νεότητα, τα νιάτα που λέμε, ήταν πάντοτε μία περίοδος στη ζωή του ανθρώπου που ταυτίζεται με την ζωντάνια, την ελπίδα, τα όνειρα για το μέλλον, το χτίσιμο της προσωπικότητας μας. Τα φοιτητικά χρόνια  είναι χρόνια εκπαίδευσης, αλλά και χρόνια απογαλακτισμού , συνάντησης με τον εαυτό σου, συνάντησης με άλλους ανθρώπους, αναζήτησης κλίσεων , χόμπυ κτλ. Οι νέοι εργαζόμενοι είναι άνθρωποι με όρεξη να χτίσουν την προοπτική τους, να συνεχίζουν να μαθαίνουν τον εαυτό τους και τη θέση τους στη κοινωνία , πριν ολοκληρωθούν και κάνουν τη δική τους οικογένεια.

Στην Ελλάδα της κρίσης, δεν χωράνε τα όνειρά μας!

Στην Ελλάδα της κρίσης το να είσαι 16 σημαίνει ότι το πρώτιστο μέλημα σου πρέπει να είναι το εξαντλητικό διάβασμα, να περάσεις στο πανεπιστήμιο , γιατί «βρε αδερφέ μου με τόση ανεργία εκεί έξω, ίσως με ένα πτυχίο κάτι καταφέρεις να κάνεις». Έτσι στρώσου δύο χρονάκια από το πρωί μέχρι το βράδυ, αγχώσου από τα 16! Αυτή είναι η δουλειά σου!

Στην Ελλάδα της κρίσης το να είσαι φοιτητής σημαίνει ότι θα κουβαλάς στην καμπούρα σου σαν γέρος 4 πράγματα : Πρώτον, το άγχος των γονιών σου να τελειώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται , γιατί δεν μπορούν να στηρίξουν το κόστος σπουδών σου για πολύ. Δεύτερον, την πίεση από προγράμματα σπουδών εξαντλητικά, με πολλές ώρες μαθημάτων , με δύσκολες εξετάσεις κτλ. Τρίτον, την «αφραγκία» σου πολλές φορές, που σε περιορίζει στα απολύτως απαραίτητα, χωρίς πολλά περιθώρια για ακριβά σπορ, όπως θέατρο, φωτογραφία, ταξίδια κτλ. Τέταρτον, το δικό σου άγχος για το « τι στο διάολο θα κάνεις με τη ζωή σου», πως θα γεμίσεις το βιογραφικό σου , μήπως να φύγεις εξωτερικό, μήπως να γυρίσεις στο παιδικό δωμάτιο;

Στην Ελλάδα της κρίσης το να είσαι νέος εργαζόμενος είναι αμαρτία! Είναι ιδιότητα που επιδέχεται ρατσιστική αντιμετώπιση. Πρώτα απ΄όλα ,γιατί έτσι όπως τα έκανε και η Κυβέρνηση Σαμαρά και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όλο το μνημονιακό σινάφι της Βουλής  –ως καλά παιδιά των δανειστών-, καταλήξαμε, εάν και θεωρητικά έχουν τελειώσει τα μνημόνια, νέοι σε μια κοινωνία που η κανονικότητα είναι το να είσαι άνεργος, το κάτι καλύτερο το να είσαι επισφαλώς εργαζόμενος, και η εξαιρετική πολυτέλεια το να είσαι καλά αμειβόμενος. Αλλά και εάν αυτά ισχύουν για κάθε ηλικία για εμάς, για τους νέους αυτού του τόπου που υποτίθεται καλούμαστε να τον ξαναστήσουμε, τότε ισχύει και κάτι ακόμη: Η νεότητα έχει πέσει θύμα εκμετάλλευσης με διάφορα προσχήματα, όπως «δεν έχεις εμπειρία» , «όλοι από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε», και ας είναι αυτό το κάπου  στην απόλυτη αδυναμία να ζήσεις.

Στην Ελλάδα της κρίσης, το να είσαι νέος σημαίνει ότι θα χάσεις τη  νεότητά σου!

Το πιο εγκληματικό που μπορείς να κάνεις σε έναν νέο άνθρωπο είναι να του στερήσεις τη δυνατότητα να ονειρεύεται, να τον κάνεις «ρεαλιστή σε έναν απάνθρωπο ρεαλισμό» .

Το πιο εγκληματικό που μπορείς να κάνεις σε έναν νέο άνθρωπο είναι να τον διώχνεις από τη χώρα που έζησε και μεγάλωσε , να τον αφήνεις με την αναγκαστική επιλογή να αφήσει τους ανθρώπους του.

Το πιο εγκληματικό που μπορεί να κάνεις σε έναν νέο άνθρωπο είναι να τον πείσεις πως τα πράγματα δεν αλλάζουν…

         Ας μην τους πιστέψουμε, γιατί ο ρεαλισμός τους δεν χωράει  τα όνειρα της γενιάς μας!

       Ας μην τους αφήσουμε να βάλουν τέλος στη νεότητα!

 

follow-your-dreams

LEAVE A REPLY